Bebekle Birlikte Uyumak

Bebekle aynı yatakta yatma doğu toplumlarında çok yaygın ve normaldir. Fakat batı toplumlarından bu hoş karşılanmaz çünkü çocukların bir an önce bağımsız olmaları gerektiğine inanılır. Bebeklikte anne babayla aynı yatakta yatan çocukların ilerde anne babalarına yapışık olacağı ve bağımsız olamayacakları düşünülür. Bu doğru değildir. Aksine bağımsız olma gelişimsel bir dönüm noktasıdır. Bebeklerin fiziksel ve zihinsel olarak, hayatta kalmaları ve sağlıklı olmaları için anne babalarına yapışık olmaları gereklidir. Çocuk büyüdükçe beyni olgunlaşır ve bağımsız olmak için adım atar. Fakat daha çok küçükken ebeveynlerine ihtiyaçları vardır. Bağımsızlık için önce bağımlı olmaya izin vermek gereklidir.

Bize yapışık olur diye korkup çocuğu zamanından önce bağımsız olmaya itersek tam tersi etki ile çocuk bağımsızlaşamayan bir yetişkin haline gelebilir. Kendine güvenen, bağımsız bireyler yetiştirmenin en iyi yolu çocuk her ihtiyaç duyduğunda yakınlık kurmasına izin vermektir. Bağımlı olmadan bağımsızlık olmaz.

Araştırmalar aynı odayı paylaşmanın psikolojik olarak hiçbir riski olmadığını gösterir. 2005 yılında yapılan bir araştırma çocukların %40'ı'nın haftada bir kez anne babaları ile yattığını göstermektedir. Üstelik bebekliklerinde anne babalarından ayrı yatan çocukların okul çağında anne babaları ile yatma oranları da daha az değildir. Bu da bir bebeği ayrı bir odaya koyarak ona bağımsızlığı öğretemeyeceğimizi gösterir. Çocuklar gece boyunca korktukları zaman, güvende hissetmedikleri zaman, yakınlaşma ihtiyaçları olduğu zaman anne ve babaları ile yakın temas halinde olmaya ihtiyaç duyarlar. Anaokulu ve ilkokul çağında da huzursuz olduğu gecelerde ebeveynlerinin yanına gelirler. Bu onlar için kendini güvende hissettikleri bebeklik zamanında dönüş demektir.